Charakterystyka uczniów w wiku 7 i 8 lat

Charakterystyka uczniów w wiku 7 i 8 lat

Pójście do szkoły to wielka zmiana w życiu dziecka. Przejście od formy zabawowej do nauki szkolnej oznacza dla niego zmianę dotychczasowego trybu życia i pojawienia się szeregu no­wych obowiązków. Szkoła staje się potężnym czynnikiem rozwoju dziecka.

W pierwszym okresie (7-8 lat)

- dziecko przechodzi fazę adaptacji do środowiska i jego wymagań, do nauczy­cieli i rówieśników. Okres ten wymaga od niego dużego wysiłku fizycznego i psychicznego ( mówi się nawet o kryzysie siódmego roku życia).

W tym czasie dziecko bardzo intensywnie przeżywa doznania o charakterze społecznym, szuka oparcia w dorosłych, szczególne znaczenie dla niego nabiera rola nauczyciela-wychowawcy, którego autorytet nierzadko przewyższa autorytet rodziców. Ten okres jest istotny dla dzieci w zakre­sie uczenia się współpracy i współdziałania.

To również etap przygotowujący dziecko do na­stępnej fazy, jaką jest dojrzewanie, i dlatego powinna go cechować wyjątkowa harmonia.

W tym okresie powinno ono nauczyć się:

-         samodzielnej obserwacji

-         samodzielnego myślenia,

-         panowania nad własnymi pragnieniami i instynktami

-         powinno umieć podporządkować się normom.

Konieczność opanowania tych umiejętności podkreślono w zadaniach szkoły przedstawionych, w Podstawie Programowej. Zdefiniowano je jako umie­jętności kluczowe, czyli uniwersalne i ponadprzedmiotowe.

Opanowanie ich ma umożliwić uczniom pełny udział w życiu społecznym, sprawne funkcjonowanie w zmieniającej się rze­czywistości oraz samodzielne uczenie się W szkole życie spo­łeczne przebiega głównie pod kierunkiem nauczyciela.

Dzieci uczą się

-         kierowania procesami poznawczymi,

-         ulega poprawie koncentracja uwagi,

-         spostrzeganie,

-         obserwacja zjawisk.

-         pod wpływem otoczenia dojrzewają one emocjonalnie i społecznie, zaczynają kształtować się ich zainteresowania i pasje.

W tym okresie szczególnie dynamicznie rozwijają się podstawowe funkcje sfery intelektual­nej: analiza, synteza wzrokowa, słuchowa  kinestetyczno-ruchowa.

Osiągnięcie odpowiednie­go ich poziomu jest warunkiem opanowania umiejętności czytania i pisania.

Cechująca w tym wieku dziecko skłonność do samodzielności, odkrywania otaczającego świata, chęć podejmowania aktywności poznawczej to te cechy, które zarysowują się szczególnie wyraźnie i są niezmiernie przydatne w nauce .