Historia kawy

Historia kawy

Nazwa kawy pochodzi od arabskiego słowa „qahwah”, które oznacza „coś, co poprawia nastrój i pobudza”.  Same owoce kawowca pochodzą prawdopodobnie z  Etiopii, dokładnie z Królestwa Kaffy. Legenda prawi, że tamtejsi pasterze zauważyli, że ich kozy po spożyciu owoców z krzewu kawowca są niezwykle pobudzone, skaczą, a w nocy cierpią na bezsenność. U pozostałych kóz nie zaobserwowano zmian w zachowaniu.  Jeden z pasterzy o imieniu Kaldin zebrał owoce i zaniósł do mnichów, którzy przygotowali z nich pobudzający wywar.

Inna legenda mówi, że Archanioł Gabriel podarował prorokowi Mahometowi garść ziaren kawy, które miały go wyleczyć z letargu. Po kilku łykach napoju kawowego, Mahomet miał znieść 40 zawodników z siodła i pobłogosławić ponad 40 kobiet.

Pierwsza wzmianka o kawie pojawiła się w IX wieku, jednak nie stosowano jej w takiej postaci jak współcześnie.  Przełom nastąpił w XIV wieku, kiedy to kawa trafiła do Jemenu, w którym rozpoczęto tradycję palenia i parzenia kawy.  W XVI wieku kawa trafiła do kolejnych państw na Bliskim Wschodzie, Europie oraz w Ameryce.  Znaleziono zapiski doktora Leonarda Rauwolfa, który opisuje kawę po swojej 10-letniej podróży na Bliskim Wschodzie:

Napój czarny jak atrament, przydatny w leczeniu wielu chorób, szczególnie dobrze działa na problemy żołądkowe. Pijany jest w filiżance z porcelany, którą ludzie sobie przekazują. Każda osoba wypija całą filiżankę tego czarnego napoju.

Dzis kawa jest napojem bez którego wielu ludzi nie wyobraża sobie życia. Wiele krajów słynie z uprawy kawy, co sprawia, że handel i uprawa kawy stanowi podstawowe źródło dochodów dla ponad 100 milionów ludzi.